Ethiopische tomaten linzenstoof

Grote gietijzeren braadpannen in mooie kleuren hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Als ik ze zie, dan wil ik ze hebben. Ik heb er inmiddels 3 in verschillende maten. Volslagen belachelijk natuurlijk want die dingen nemen aardig wat ruimte in beslag in je keukenkastjes. En toch kijk ik nog steeds verlekkerd naar het lonkende oranje emaille van de firma Le Creuset. Op Franse rommelmarkten overweeg ik vieze verroeste exemplaren mee te nemen naar Nederland. Niet eerlijk tegenover de mooi gekleurde pannen die ik al heb en die ik eigenlijk niet vaak genoeg gebruik.


Tijd voor een recept in een grote gietijzeren pan dus. Een geitenwollen sokken recept met linzen en groenten. Waar je verkleumde mensen blij mee maakt. Ik heb dit gerecht al voor veel mensen gemaakt en aan veel mensen gegeven, maar daar kunnen er altijd meer bij. Mocht je kruidenkast niet heel uitgebreid zijn, dan moet je er even op uit, maar dan heb je ook wat. En het levert misschien wel een mooi avontuurlijk bezoek op aan een winkel bij jou om de hoek waar je nog nooit binnen bent geweest. Als je mazzel hebt is het een Ethiopische winkel. Dat zou verdomd goed uitkomen, want dit is een Ethiopisch recept.


Bij de Turkse winkel waar ik meestal mijn kruiden haal werd ik heel raar aangekeken toen ik om Fenegriek vroeg. Ik vertelde aan de eigenaar dat ik het nodig had voor een Ethiopisch recept. "Ethiopisch? Nee, dat hebben we niet, wij hebben alleen maar Turkse producten" zei hij terwijl hij mijn pak Campina melk op de kassa aansloeg. Toen ik thuis opzocht waar Fenegriek vandaan komt, kwam ik er achter dat het uit Mesopotamië komt, wat grenst aan Turkije.

Ethiopische tomaten linzenstoof
Dit recept komt van de site The Post Punk Kitchen. Het is veganistisch, dus als je ooit iemand te eten krijgt die helemaal niets dierlijks wil eten, dan heb ik je hiermee mooi uit de brand geholpen.
Genoeg voor 4 personen.

Ingrediënten
1 cup bruine linzen (groen mag ook, rood niet)
1 grote ui, gesnipperd
2 winterpenen in plakjes
4 tenen knoflook
2 eetlepels geraspte gemberwortel
Olie
10 rijpe tomaten in blokjes
1 blikje tomatenpuree
1 cup water
1 blokje groentebouillon
1 cup doperwten (diepvries)

Kruidenmix
2 theelepels gemalen komijn
2 theelepels paprikapoeder
1 theelepel gemalen fenegriek
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel gemalen cardamom
1/2 theelepel gemalen koriander
1/4 theelepel nootmuskaat
2 kruidnagels
1/2 theelepel kaneel
1/4 theelepel cayennepeper
1/2 theelepel zout

Als je een vijzel hebt, gooi alle kruiden er dan in en meng ze al stampend. In dat geval hoef je de kruiden natuurlijk niet gemalen te kopen, dat malen doe je dan zelf.


Kook de linzen zonder zout in ca 40 minuten gaar. Linzen koken stuk als je ze kookt met zout. De kooktijd verschilt nogal per type linzen, dus hou ze in de gaten. Kokende linzen ruiken niet erg lekker, maar je moet toch even proeven of ze goed gaar zijn.


Verhit ondertussen in een grote pan (die niet per se van gietijzer hoeft te zijn) de olie en fruit daarin de ui en wortel tot de ui glazig is. Voeg de knoflook, gember en kruidenmix toe en laat zo'n 5 minuten garen. Als het geheel wat droog is, voeg dan wat water toe om te voorkomen dat de kruiden aanbakken.


Voeg de tomatenblokjes toe en verwarm het geheel. Voeg dan de tomatenpuree toe met het water en het bouillonblokje. Breng aan de kook. Voeg dan de gekookte linzen en de bevroren doperwten toe en laat nog zo'n 10 minuten sudderen.


Serveer in diepe volle borden aan verkleumde mensen. Of laat een dag staan zodat het nog lekkerder wordt en eet het lekker allemaal zelf op.

Tomatentaart met ricotta en ui

Ik had vroeger een puzzel waarop allemaal mannetjes stonden die aan het koken waren. Alle mannetjes waren vrolijk in pannen aan het roeren, maar één mannetje moest huilen. Want hij moest snijden. En dat vond hij niet leuk. Dacht ik. Ik begreep niet waarom hij nou zo zielig keek want het zag er behoorlijk leuk uit in die keuken.

Jaren later, toen ik uien aan het snijden was, begreep ik opeens dat het mannetje op mijn puzzel waarschijnlijk helemaal niet ongelukkig was. Hij was gewoon uien aan het snijden! Wat een opluchting.


Deze tomatentaart met ricotta en ui is gewoon lekker. Hij is niet uniek, eerder klassiek, maar toch het vermelden waard. Hij is eigenlijk heel makkelijk om te maken. Om de boel dan toch wat op te leuken geef ik wat (wellicht totaal overbodige) quiche tips.

Strooi wat couscous, broodkruim of paneermeel over de bodem van je hartige taart. Het smaakt neutraal en absorbeert ondertussen heel handig het vocht dat je bodem zompig kan maken.


Laat de quiche als hij uit de oven komt nog zo'n 5 a 10 minuten staan. Dan is hij steviger en dus beter te snijden en charmanter uit te serveren.

In dit recept zitten ansjovisfilets. Als je die te zout vindt, of geen vis eet, dan kun je ze vervangen door bijvoorbeeld gehakte zwarte olijven of zongedroogde tomaten.

Tomatentaart met ricotta en ui
Dit recept heb ik geknipt uit Elle Eten

Ingrediënten
1 blikje pizza deeg of 6 plakjes bladerdeeg
3 a 4 eetlepels paneermeel, broodkruim of couscous
500 gram tomaten, in plakken
2 uien, in superdunne (halve) ringen
2 eetlepels olijfolie
1 bakje ricotta
6 ansjovisfilets, fijngehakt
4 eetlepels parmezaan, geraspt
2 theelepels oregano
peper

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Vet een ovenschaal of springvorm in, bekleed met bakpapier, rol het deeg uit en bekleed de vorm ermee. Bestrooi het deeg met het paneermeel.


Verwarm de olijfolie in een koekenpan en bak de uien goudgeel. Schep uit de pan en verdeel over het deeg. Leg daarop de plakken tomaat. Tomaat en ui door elkaar mag natuurlijk ook. Bestrooi met versgemalen peper.


Roer de ricotta los met de ansjovis, kaas en oregano en verdeel over de tomaten. Bak de taart in 30 tot 40 minuten tot de kaas goudbruin kleurt en de taart gaar is. En wacht dan dus nog even met aansnijden.

Sambal goreng tomaat

Één van mijn collega's eet graag pindakaas met honing of appelstroop op zijn brood. Sommige collega's kijken elke keer weer vol verbazing en gruwel toe als hij een laagje zoet over de pindakaas heen smeert. Andere collega's worden nieuwsgierig en proberen de combinatie uit. De één vindt het heerlijk, de ander vindt het smerig.

Pindakaas. Bij mijn verschillende banen is dát broodbeleg tijdens de lunch altijd onderwerp van discussie geweest. Je moet wat tijdens werktijd. Pindakaas is op de Nederlandse kantoorvloer de oorzaak van een echte tweestrijd. Tussen de liefhebbers van pindakaas met en voorstanders van pindakaas zonder stukjes noot. Blijkbaar een heel belangrijk verschil. "Mag ik de pindakaas met de verwijfde stukjes noot?" is een waar-gehoorde quote uit mijn collectie uitspraken door collega's. In de pindakaas met stukjes noot zit trouwens een lager percentage pinda's dan in de pindakaas zonder stukjes noot.

Onder de pindakaas op mijn boterham gaat altijd een laagje sambal. En daar gaat het me eigenlijk om: sambal. Sambal Goreng. Een gerecht waar geen pinda in voorkomt.

Sambal goreng is een Indonesisch groentegerecht. De sambal goreng wordt kort gebakken en daarna worden de groenten er (bijna) gaar in gesmoord. Je kunt het met ontzettend veel groenten maken. Mijn absolute favoriet is sambal goreng tomaat.

Een van de basisingrediënten van sambal goreng tomaat is santen (ingedikte kokosmelk). De combinatie van tomaat met kokos werkt goed. De kokos haalt het zoete van de tomaat naar voren. Dat zou heel weeïg kunnen smaken, maar door de knoflook en sambal zit er genoeg pit in het gerecht.

Sambal goreng tomaat

Uit Groot Indonesisch Kookboek van Bep Vuyk

Ingrediënten:

250 gram tomaten in kwarten

3 eetlepels gesneden ui

1 teentje knoflook

1 theelepel sambal oelek

1 theelepel laos

1 theelepel Javaanse suiker

Zout

2 eetlepels olie

1/4 blok santen

1 spriet sereh (citroengras)

1 salamblaadje

Van Bep Vuyk moeten we de ui, knoflook, sambal en laos met de suiker en het zout tot een brij wrijven. Ik doe dat meestal niet. Daar is geen reden voor. Het is natuurlijk een mooi moment om je vijzel weer eens te gebruiken. Ik roer de ingrediënten door elkaar in de pan. Fruit dit alles in de olie tot de uien geel zijn.

Doe er vervolgens de santen, de sereh en salam bij en, als de massa erg droog is, een scheut water. Laat de santen smelten en voeg ondertussen de tomaten toe. Laat het gerecht ongeveer 5 minuten op een laag pitje stoven. Roer af en toe voorzichtig om. De tomaten moeten een beetje zacht worden en alle smaken opnemen. Ze mogen niet uit elkaar vallen.

Verwijder voor het opdienen de sereh en het salamblaadje. Niet het meest esthetische gerecht, maar wel erg lekker. Bijvoorbeeld als onderdeel van een uitgebreide Indische maaltijd. Of simpel, met lekkere rijst en Indische boontjes.