Lekker vies: butterscotch havermout koekjes

Zullen we het erop houden dat ik een cruise naar de Fiji-eilanden heb gemaakt? Het was fantastisch, dank je.
Mijn zus nam een tijdje terug heerlijk vieze dingen voor me mee: mini marshmallows, chocolate- en peanut butter chips en iets heel bijzonders: Butterscotch Chips.


Ik wist niet eens wat butterscotch is behalve mierzoet maar het is dus caramel met boter. Mierzoet en botervet, you've got to love it. Ik had inmiddels zo lang en lijdzaam zitten wachten op het beste recept om ze mee uit te proberen dat ik het minst voor de hand liggende heb gedaan: ik heb het recept dat op de zak staat gemaakt. Ik lijk Phoebe uit Friends wel!


De chips zijn stevig en houden hun vorm in de oven met een rasamerikaans optimisme. De koekjes zijn een one bowl wonder, wat heel niet vervelend is als je nog heel veel restkeuken in je afwas hebt staan. Ze zijn mierzoet, botervet en door en door Amerikaans. Dolle pret dus! Als je eens een keer zo'n zak vindt, koop m direct. En geef wat koekjes aan mijn baas, die vond ze ook heel lekker.


Butterscotch havermout koekjes

Ik heb het recept gehalveerd omdat ik niet 48 koekjes wilde hebben en om nog eens iets anders te kunnen doen met de andere helft van het zakje import heerlijkheid.

Ingrediënten:

één een kwart cup bloem
0,5 theelepel kaneel
1 theelepel soda
0,5 theelepel zout
250 gram boter op kamertemperatuur
3/4 cup kristalsuiker
3/4 cup (licht)bruine suiker
2 grote eieren
1 theelepel vanille
3 cups havermout
1 zakje Butterscotch Morsels


Verwarm de oven voor op 190 graden. Bedek twee bakblikken met bakpapier, niet invetten.
Meng de bloem, kaneel, baksoda en het zout door elkaar. Klop de boter, suiker, vanille en het ei op tot een luchtige massa. Schep de bloem er kort doorheen en doe de havermout en de butterscotch chips erbij. Hou een eetlepel met een kop erop aan als formaat van een koekje en leg er twaalf op een bakblik. Bak ze 8 minuten of totdat de bovenkant niet meer glimt en wissel de bakblikken halverwege de baktijd om. Laat een minuutje afkoelen op het bakblik (anders schep je ze kapot) en laat ze verder afkoelen op een rek. Herhaal nog een keer: een recept is 48 koekjes.

Oatmeal Raisin Cookies

Renske en ik gaan een traiteur- annex cateringzaak beginnen, al heel lang. Hij gaat 'Alles wat we lekker vinden' heten, er staat een toonbank met een koelvitrine en achterin zijn een open kelder met een keuken en een trappetje naar de halve verdieping waar je kunt zitten. Aan de muur hangt een behangrol waar kinderen op kunnen verven: kind weg, tekening weg, nieuw papier afrollen en de volgende mag.

'Alles wat wij lekker vinden' verandert iedere twee weken. Een vriend of vriendelijke kennis mag opsommen wat hij of zij lekker vindt en dat is wat we die twee weken maken en verkopen. Met Jakob is dat lasagna, kip met balsamicostroop, bonbonnetjes met pindacaramel en eitjes gepocheerd in de magnetron. Voor Chaya is dat couscoussalade, risotto met geroosterde pompoen en feta, knolselderijsoep met heel veel spekjes en burrata met tomaten en rauwe ham. Snap je?

Op de grote witte muur achter de toonbank (niet die met de behangrol dus) vertonen we ieder uur een nieuwe korte film in een loop die laat zien waar de vriend van de week op dat moment meestal mee bezig is: krantlezenkoffiedrinken, data invoeren (die kan heel kort, die film), porieën bekijken, boodschappen doen. Want zelfs dat wat je lekker vindt gaat vervelen na twee weken. Opeten én meenemen.

En bij de (Golden Coffee Box-) koffie serveren we altijd kleine oatmeal raisin cookies. Want voor die koekjes kom je terug, sla je een volwassen vent van zijn brommer.

Goede Ideeën moet je niet openbaar maken, die hou je voor jezelf zodat niemand ze jat. Wat dacht je dan, dat Renske en ik die tent nog gingen openen? Wij hebben allang veel betere plannen. Maar die koekjes, die gun je een ander als het ware weet je. Je moet ze alleen nog even zelf bakken: mijn lief, mijn zus en ik hebben die stapel in één sessie weggesnaaid. Sorry!

Oatmeal Raisin Cookies

Ingrediënten:

125 gram boter op kamertemperatuur (dat is 30 seconden op laag vermogen in de magnetron)

2/3 cup lichtbruine basterdsuiker

1 ei

1/2 theelepel vanille-extract

3/4 cup bloem

1/2 theelepel sodium bicarbonaat (baksoda/baking soda)

1/2 theelepel kaneel

1/4 theelepel zout

1 1/2 cup havermout

3/4 c rozijnen

Klop de boter, het ei, de suiker en de vanille een minuut of 5 op, totdat het mengsel luchtig is. Meng de bloem, soda, kaneel en het zout en roer die zo kort mogelijk door de boter. Doe daarna de havermout en de rozijnen erbij en roer totdat het net één geheel is. Zet koud weg, in ieder geval een uur. Je kunt op dit punt ook het deeg vast verdelen (zie hieronder) en invriezen: heb je altijd verse koekjes in de tijd die je oven nodig heeft om voor te verwarmen. Dat zijn nog es tips!

Verwarm de oven voor op 175 graden. Bedek twee bakplaten met bakpapier (niet ingevet) en rol het deeg in ballen zo groot als een walnoot. Vaak moet je de toekomstige koekjes ver uit elkaar leggen zodat je niet een koekje formaat bakplaat krijgt, maar hier hoeft dat niet omdat je deeg goed koud en stevig is.

Bak de koekjes tien minuten als je er één plaat in hebt en twaalf als het deeg bevroren was of je wel twee bakplaten hebt. Als ze bruin aan de randjes en dof bovenop zijn, zijn ze klaar. Laat ze afkoelen op een rooster.

Compostkoekjes

Is dat niet op afstand de meest onsmakelijke naam voor een koekje? En als ik zou zeggen wat erin zit wil al helemaal niemand er nog eentje eten. En dat is niet eens erg, want dan is er meer voor mij.
Dit koekje is naar een recept van de Momofuku Milk Bar in New York. De vier New Yorkse foodbloggers die ik volg zijn niet representatief, ik weet het, maar ze zijn zonder uitzondering vol Amerikaanse lof over dit restaurant. De chef, David Chang, schijnt een meester te zijn in het braden van pork butt (die naam helpt ook al niet echt hè), een enorm gerecht dat je met vier man tegelijk moet bestellen. Zo heb je automatisch een feestje volgens mij.

Zijn Milk Bar is het nieuwe restaurant waar ijs, koekjes en andere desserts verkocht worden en de chef aldaar, Christina Tosi, is een heldin in het bedenken van briljante smaakcombo's.

Enter: het Compost Cookie. Wat zo geniaal is aan dit recept is dat je in feite een standaard chocolate chip koekje maakt, maar de boter, eieren en suiker tien minuten lang opklopt. Het beslag is daarna satijnzacht en prachtig. Na de bloem er snel doorheen gemengd te hebben gooi je er in wat je wilt, in dit geval pretzels, chocola, chips en cornflakes. In de Milk Bar doen ze er de inhoud van de koffiefilter en goldfish crackers doorheen: het is maar wat je hebt liggen.

De combinatie van zout en zoet is fantastisch dus de durfal die zich van chips in zijn koekjes niets aantrekt wordt beloond.

Compostkoekjes

recept van Christina Tosi

Zie voor de uitleg over cups de post over Polenta-ricottataart met vijgen. Mijn vanille-extract is zelfgemaakt: ik snijd zes goed sappige vanillepeulen open en laat ze trekken in een fles wodka. Relatief heel goedkoop en qua smaak niet te vergelijken met de ranzigheid van Dokter Oetker.

Ingredienten:

250 gram roomboter op kamertemperatuur

1 cup kristalsuiker

3/4 cup lichtbruine basterdsuiker

1 theelepel vanille-extract

3 medium eieren

1 3/4 cup bloem

2 theelepels bakpoeder (vers!)

1 theelepel baksoda

2 theelepels zout

1 1/2 cup zoetigheid (denk chocolade, chocopuffs, cornflakes, rozijnen)

1 1/2 cup zoute snacks (chips, pretzels, alle dingen uit je snackmix van 50 cent)

Meng de boter en de suikers drie minuten op medium snelheid in een keukenmachine met een deegattachment. De handmixer is nu misschien niet de ideale keuze: tien minuten mixen is nogal zwaar voor jullie allebei. Schraap de zijkant van de bak schoon met een spatel.

Meng op lage snelheid de eieren en de vanille bij de boter. Schakel de mixer op een snelle stand en zet de kookwekker op tien minuten. Het mengsel wordt twee keer zo groot.

Meng ondertussen de bloem, het bakpoeder, de soda en het zout.

Voeg als de tien minuten om zijn de bloem toe. Meng tot de droge ingredienten net zijn opgenomen. Schraap de zijkant weer schoon. Voeg de gekke ingredienten toe en meng 30-45 seconden.

Gebruik twee lepels of nog beter, een ijsschep om het deeg te portioneren op een met bakpapier beklede bakplaat. Leg de koekjes niet te dicht bij elkaar, ze vloeien uit.

Op dit punt moet je het deeg afdekken met plastic en koelen. Als je dat niet doet krijg je een heel groot koekje op je bakplaat. Je kunt het deeg tot een week gekoeld bewaren, maar een uur is in ieder geval nodig.Warm de oven voor op 200 graden. Bak de koekjes 9 minuten of tot de bovenkant er niet meer deegachtig uitziet. Je kunt nog twee minuten bijgeven maar laat ze niet donkerbruin worden; dan zijn ze niet meer lekker chewy en klef. Laat de koekjes afkoelen op de bakplaat. Ze zijn luchtdicht een week lang te bewaren. Maar ieder Amerikaans recept eindigt met: Goodluck with that.