Salade van warme paddestoelen met hazelnoten

Zo, het is lente. Eindelijk! Wat mij betreft had hij twee maanden geleden al mogen beginnen. Gewoon na oud en nieuw nog een weekje winterweer en dan met frisse neuzen de lentezon in. Kunnen we dat niet aanvragen bij het KNMI? Sommige mensen gaan gewoon lekker met hun neus in de Portugese zon zitten in de winter, maar ik moet nog even een paar jaar werken voor ik dat verdiend heb.

Als het aan mij ligt is het altijd lente. Mij hoor je niet klagen als ik 's ochtends om 5 uur wakker gezongen word door een merel. Stadse vogels kunnen een ontzettende keel opzetten. Ze moeten wel want anders komen ze met geen mogelijkheid boven het stadslawaai uit. Eigenlijk zijn ze gewoon net zo bijdehand als stadse mensen. Die hebben ook een grote mond.


Stadse mensen. Van dat volk dat gaat kijken naar de dansende koeien als ze uit de stal de wei in mogen (ik ga weer kijken! wie gaat er mee?). Ik heb deze week al stadsmensen zien barbecuen in het park. Van die optimistische types die bij de eerste zonnestraal meteen de kolder in hun kop hebben. En dat terwijl rokjesdag nog moet komen!

Door die prille lentezon ga ik nog niet met blote benen in het park flaneren, maar ik krijg wel trek in vers fris groenvoer. Helaas is het in de supermarkt nog geen lente. Daar liggen de kratten nog vol kool, spruiten, kool, wortels, bieten en kool. Tussen al die kolen en wortels ligt vanaf maart ook spinazie. Kijk, daar kunnen we wat mee.


Salade van warme paddestoelen met hazelnoten
Op een bedje van spinazie. Deze salade vond ik hier
Genoeg voor 2 personen als hoofdgerecht (met bijvoorbeeld brood of in de oven geroosterde aardappeltjes erbij)

Ingrediënten

een grote hand hazelnoten
1 eetlepel fijngehakte sjalot
1 eetlepel witte balsamico azijn
3 eetlepels olijfolie
500 gram gemengde paddestoelen, in plakjes
een klontje boter
150 gram spinazie of gemengde sla, gewassen
een halve kop verse kruiden (ik gebruikte peterselie en basilicum)
1 theelepel (verse) tijm
1 kleine sjalot in dunne plakjes
pecorino romano schaafsel
zout en peper

Als je hazelnoten hebt met het bruine schilletje er nog omheen, ga dan als volgt te werk. Verwarm de oven voor op 190 graden en rooster de hazelnoten op de bakplaat gedurende 10 minuten. Schud ze tijdens het bakken af en toe om zodat ze rondom geroosterd worden. Wrijf de noten vervolgens in een theedoek om de schilletjes eraf te wrijven.
Als je blanke hazelnoten hebt dan kun je ze in de pan roosteren. Hak de geroosterde noten grof.


Meng de fijngehakte sjalot met de azijn en zet 5 minuten apart. De sjalot wordt nu zacht door de azijn. Roer er vervolgens 2 eetlepels olijfolie door.


Verhit een grote pan op gemiddeld vuur en verwarm een eetlepel olijfolie en het klontje boter tot de boter gaat schuimen. Bak de paddestoelen met de tijm en breng op smaak met zout en peper. Je wilt de paddestoelen bakken tot ze zacht worden, maar ze moeten niet slap worden. Voeg, als de paddestoelen bijna klaar zijn de in plakjes gesneden sjalot toe en bak mee.

Leg de spinazie of sla op een groot bord en bestrooi met de gehakte verse kruiden. Schep de warme paddestoelen er op en zet de pan terug op het vuur. Giet de dressing in de pan en verhit deze kort. Verdeel de dressing over de salade en bestrooi met de geroosterde hazelnoten en pecorino. Breng indien nodig op smaak met zout en peper en serveer meteen.

Risotto met doperwten, paddestoelen en pesto

Waarom is de combinatie doperwtjes en worteltjes een ‘klassieke combinatie’? Wie heeft ooit bedacht dat die twee bij elkaar achter het glas in een potje van Hak moesten? Is dat omdat het zo gezellig kleurt? Of omdat ze allebei zoetig zijn? Of omdat ze allebei heel vies worden als je ze kookt? Ik heb worteltjes met doperwtjes nooit lekker gevonden en ik heb nu een heel goede reden om het ook nooit lekker te gaan vinden.

Worteltjes en doperwtjes uit een pot van Hak zijn het lievelingseten van Geert Wilders. Ik kom er net achter. Dankzij een Volkskeuken column van Sylvia Witteman. Geert vindt in de pot van Hak de unieke smaak die je vers niet krijgt. Precies de smaak die ik smerig vindt. Toch fijn om er achter te komen dat Geert en ik het ook over eten waarschijnlijk nooit eens zullen worden.


Voor een lekker wortel recept verwijs ik naar bovengelinkte column van heldin Witteman. Het doperwten gedeelte neem ik op me. Het is winter en ik post een recept met verse doperwten. Ik moest me schamen. Dat doe ik dan ook. Maar, verse doperwten eten in januari is lang niet zo schaamteloos als tegen een landelijk dagblad zeggen dat doppers en wortels uit een pot je favoriete hap is. En dus kom ik er mee weg.



Risotto met doperwten, paddestoelen en pesto

Ik doe nog meer dingen waar ik me voor dien te schamen: ik gebruik pesto uit een potje, ik plaats een mislukte foto van de risotto en ik geef jullie een recept van een risotto waar niet eens Noilly Prat of witte wijn in gaat. Wees gewaarschuwd. En je kunt natuurlijk altijd zelf pesto maken, diepvriesdoperwten gebruiken, die wijn wel toevoegen en een mooie foto van je risotto maken. Dit recept is voor twee personen en is op een dag ontstaan uit dat wat we nog in huis hadden. En het pakte aangenaam uit.

Ingrediënten

200 gram doperwten
1 blokje paddestoelenbouillon, opgelost in 750 ml heet water
ca 175 gram risottorijst
doosje gemengde paddestoelen
grote hand pijnboompitten
eetlepel pesto
klontje boter
peper
ui of sjalot, kleingesneden
optioneel: geraspte parmezaan

Smelt de boter in een pan met dikke bodem en fruit de ui of sjalot zacht gedurende ongeveer 5 minuten. Voeg de risottorijst toe en schep deze om zodat hij wat glazig wordt. Blus de rijst af met wijn/noilly prat of een scheut van de bouillon. Voeg al roerend steeds wat bouilon toe zodra de rijst de eerdere scheut zo goed als heeft opgenomen.


Verwarm ondertussen de doperwten in een scheut van de bouillon in een pannetje. Als het verse doppers zijn laat je ze even koken. Kook ze niet te gaar, ze moeten lekker knapperig blijven.

Scheur of snij de paddestoelen in stukken en bak ze in een koekepan. Bak ze niet tot ze slap zijn, ze mogen nog wel een bite houden. Bestrooi met versgemalen peper. Rooster ondertussen ook de pijnboompitten in een pan met anti-aanbak laag.


Proef of de risotto gaar is. De rijstkorrels moeten zacht zijn en mogen geen harde kern meer hebben. De risotto moet zacht en smeuig zijn en 'lopen': als je hem opschept op een plat bord dan moet hij niet op een hoopje blijven liggen, maar 'uitdijen'.

Als de risotto gaar is roer je de pesto erdoor en vervolgens ook de doperwten. Schep de risotto op twee borden, schep daar bovenop de paddestoelen en bestrooi met de pijnboompitten en eventueel geraspte kaas.